0 17 en Compostela

Cartaz peches

View more documents from lannister.

Tamén en Galizauberalles

O 19 Folga no ensino non universitario

A sección das mocidades de A Mesa pola Normalización Ligüística, os Comités, a Liga Estudantil Galega e o Sindicato de Estudantes convocaron para o día 19 de abril un paro no ensino medio para denunciar que a porcentaxe semanal de horas que se imparten en galego non chega ao 20%.


A esta folga, que será de toda a xornada, está convocado o alumnado do 2º ciclo da ESO, Bacharelato, Ciclos Formativos, EPA e Ensinanzas Artísticas e Especiais.

 As organizacións convocantes queren denunciar con esta folga que nestes tres anos de goberno de Núñez Feijóo non se puxo en marcha nin unha soa medida favorábel á lingua propia de Galiza, ben ao contrario, practicouse unha política lingüística destinada a reducir a presenza do noso idioma nas aulas. A mocidade reclama, tamén, que o galego exista nas materias científico-técnicas en que o Decreto 79/2010 impón o uso obrigatorio do castelán.


Tamén en Galizauberalles

Asina a favor da prensa en galego

http://marxinaciondogalegonosmedios.es



Tamén en Galizauberalles

Sen imposicións, sen ofender a ninguén

O martes pasado asistín a un acto do Modelo Burela. Fun invitado por Bernardo Penabade co motivo do peche das actividades do proxecto para este curso. Este ano o foco de atención estaba centrado na Sanidade un dos abondosos eidos que se resiste a presenza normal do galego. Un dos eventos realizados durante o acto foi a proxección dun documental, dispoñible proximamente na rede, sobre as persoas que tentan levar o galego o Hospital da Costa, sito en Burela. Son pingas de auga nun oceano de castelanismo militante. Porén non vou flaar diso senon das verbas mais repetidas non so no documental senon no propio acto: sen imposicións, sen ofender a ninguén. Verbas repetidas cada vez que se falaba, e perdon pola redundancia, de falar galego ou usalo na escrita. Chocoume bastante, non porque non saiba que moitos cren no da imposición no do galego nin porque non saiba que moitos aínda se ofenden se escoitan falar en galego. Chocoume porque se un plan tan "branco" como o Modelo Burela debe facer expresión manifesta de non impoñer é que xa non hai remedio. Do mesmo xeito chocoume o de deixar de falar galego se o outro se ofende. Porque así non hai remedio. En fin parece que todo segue o seu lento camiño cara a extinción. Porque mal imos se aceptamos o da imposición e peor se lle facemos caso os que se ofenden por oir unha lingua distinta a de Lope, insigne poeta que xa o deixou todo claro: "Antes puto que gallego".

Para rematar recomendo ler isto que da outra imaxe do mesmo.

Tamén en Galizauberalles

Unha de anuncios e descargas

Primeiro de como se manipula a Avaliación de diagnostico, despois como se manipula a creación de novas prazas de FP e por último como de importante é a relixión.

Cig informa avaliacion diagnostico

View more documents from lannister.

Prazas de fp

View more documents from lannister.

Relixion e educacion

View more documents from lannister.

E para compensar tanta desfeita tres sitios para descargar LEGALMENTE libros galegos:

http://galegobook.blogspot.com/

http://bvg.udc.es/


http://www.bivir.com/


Tamén en Galizauberalles

Un venres 13

O veneres da semana pasada, 13, blogger non funcionaba e non puiden publicar a entrada que segue(aquí en Galizauberalles). Vai con retraso porén por unha vez non foi cousa miña.

Comezo falando de Bildu, ou mellor dito, da estraña transformación do TC segundo o PP: onte heroe demócrata nacional por tumbar o Estatut e hoxe fato de galiñas e viláns por deixar que Bildu se presente as eleccións. Que se pode dicir que non se dixera xa: o PP esta involucionando cara o feudalismo mais pleno, ou mais atrás. A fin de contas no feudalismo aínda se recoñecía a nivel teórico, ao menos, certos dereitos os demais. O PP so recoñece o dereito de obedecer. Respecto a Bildu en si, tendo en conta que abomino da lei de partidos, estou moi contento porque de momento poida presentarse. Respecto o TC remítome o xa dito.

A campaña ten dúas ópticas diferentes se a analizamos a nivel xeral ou galego. No primeiro caso presentase como unha primeira volta das xerais e ao mesmo tempo como o momento histórico no que o PP pode varrer o PSOE na meirande parte de España. Algo necesario para combinado co seu suposto triunfo nas xerais reverter todo o seu estado natural: ¡ESPAÑA UNA, GRANDE Y LIBRE!. O quid da cuestión non é que non se sepa ou que o PP o oculte: senón que todo o mundo parece resignado a que así sexa. Algo no que a incapacidade dos demais partidos para artellar unha alternativa. Ademais claro da desfeita dos medios de comunicación non alineados no TDT Party.

En Galiza, onde a liberación Popular xa chegou, o asunto é se a liberación chega as aínda cativas cidades e deputacións rebeldes co que o futuro do país será o PRI; ou se os bipartitos resisten. E tamén, xa para os fans dos asuntos pequenos coma min, quen vai ser a cuarta forza. No 2007 foi Tega. Claro que agora os independentes e "cabreados" agrupados baixo esas siglas marcharon en masa de volta para o PP recrutados polos bos oficios de Feijoo e Louzán. De feito no partido so queda o alcalde de Narón. E se falamos de Tega e de Narón hai que lembrar a Xuan Gato e a escisión que protagonizou en Tega. Tras ser derrotado nos tribunais Gato volve con Converxencia Galega. Onde, dado que a páxina é un calco da extinta terragalega.org, estará acompañado por parte dos que os seguiron na escisión. E se falamos de escisións aí esta o Partido Galeguista Democrata, escindido do Partido Galeguista. E como non a miña favorita Converxencia XXI, que non vai ser cuarta forza porque so se presenta en Santiago, Coruña, Vigo e Tui.

Ata aquí falo dos que se definen como "galeguistas". Porque esta claro que quen ten máis posibilidades de ser cuarta forza é un misterio. Nas autonómicas foi UpyD. Agora presentase en: Santiago, Ferrol, Ourense, Nigrán. Lugo, A Coruña, Vigo, Pontevedra e Baiona.

Remato porque ultimamente os MEU volven estar de moda. Na Tempos Novos de marzo ven un eloxio dos mesmos. Eu que os sufrín de cerca non comparto ningún deses eloxios. De feito o mellor que podo dicir deles e que deron o paso de irse dos CAF, porque estaban controlados pola malvada U. A pena é que despois todos eses quedan no BNG. Respecto os novos MEU e a outra escisión recente da que non lembro o nome concordo plenamente co comunicado que sacou AGIR no seu día analizando esas espantadas que saen pola porta para entrar pola venta: marchade dunha vez! Ou deixade de molestar.

E tampouco saíu o que deixei programado para as letras galegas (e que tampouco saíu a tempo en Galizauberalles pese a estar programada):

Na imaxe inferior dous afoutos galegofalantes enfrontan as hordas galiciabilingüistas.

Avisos de Queremos Galego e Coverxencia XXI

Acordos queremos galego

View more documents from lannister.

Mentres Converxencia XXI informa de entrevistas o seu líder:

En Xornal de Galicia


En Xornal 21


Tamén en Galizauberalles

Gañador do concurso de Galegolab

Galegolab(1,2) convocara un concurso de curtas sobre a situación do galego. Aquí tedes o gañador:




Tamén en Galizauberalles

Achegarte e unha puntualización

Desde Achegarte informan do seguinte:


"Prezada/o amiga/o
Como é posíbel que saibas xa, o 2 e o 3 de abril de 2011 terá lugar na Coruña Achegarte, a cultura que queremos; unha festa arredor da creación cultural especialmente enfocada este ano cara ao público infantil e xuvenil, entendendo como tal todo o que non vai dirixido exclusivamente ao público adulto.

Gustaríanos convidarte a participar no Foro sobre o estado da cultura que terá lugar na rede durante todo este mes. Todas as ideas serán recollidas nun documento cuxas conclusións serán redactadas nunha mesa redonda durante o Achegarte para darlles forma de manifesto. Un foro, unha mesa redonda e un manifesto por cada unha das áreas temáticas -Literatura, Música, Artes escénicas, Audiovisual, Artes plásticas, Lingua e Organizacións culturais-. E finalmente publicaremos e difundiremos un documento conxunto sobre o estado da cultura e un vídeo coas lecturas dos 7 manifestos.

Podes participar pinchando nesta ligazón:
http://achegarte.org

Se ademais desexas inscribirte en Achegarte como creador/a, editora, libraría, asociación cultura ou outro tipo de organización, podes facelo no formulario seguinte:
https://spreadsheets.google.com/viewform?formkey=dHBvYkpCR2F4eGpiUEw4eldKNklYbHc6MQ

Vémonos en Achegarte 2011
A cultura que facemos."


E o Cortello da Laracha di:

"A Laracha,un dos últimos redutos do franquismo onde o PP se nega a quitar as placas co nome de Franco ( máis información en: http://ocortellodalaracha.blogaliza.org/ )"

A puntualización ven a raíz deste anuncio, o libro en cuestión trata disto. O que quero puntualizar é que se ben hai cousas nas que concordo con Converxencia XXI, noutras non.  Esta é unha das que non. A miñapostura non cambiou niso e sigue sendo a mesma. 

 

 

 

 

Tamén en Galizauberalles

Tiñan razón

A recente proposta do IGEA sobre o bilingüismo causou certa polémica. A verdade non é para menos. Non polo emprego do termo bilingüismo senón polos argumentos que empregan. De feito estes poden sintetizarse en:

- todos os que dicían que o castelán estaba dalgún xeito marxinado tiñan razón. Xa vexo a Gloria dando chimpos de pura ledicia.
- hai que ir cara a un modelo de convivencia que recoñeza o sitio do castelán.
Podería seguir porén ao final pregúntome se para dicir iso facían falta tantas palabras. Con darlle a razón a Gloria e dicir que o modelo de Feijoó e Anxo son, xa non o único posíbel, senón o mellor, xa estaba.
Tanto tempo pedindo un plan B para salvar algo e aquí esta: o pesebrismo, salvemos a poltrona. Se Anxo marcha aí esta Henrique para facer o "sacrificio" pola lingua.
 

E que queda despois de todo isto?

- Unha nova lea divisoria que sumar a guerra normativa.
- Un novo argumento para marxinar e estigmatizar os catro que quedamos defendendo a lingua sen matices de ningún tipo.
- Unha boa base para que Feijoó ou que sexa "iguale" o castelán e o galego. Ou para que derogue a Lei de Normalización para sustituila por unha Lei de Dinamización da Lingua Galega e convivencia harmónica/amable co castelán.
- Acaba co concepto de normalización e todos os escasos logros destes anos.

E para rematar xa que falamos de ter razón, os reintegracionistas tiñan razón. Os defensores desta normativa no fondo teñen o corazón en Castela. Vaian desde aquí as miñas desculpas.

Tamén en Galizauberalles

Aldraxe e dignidade

Desde que gobernan os señores que nos gobernan, todos sabemos o que son máis non o digo para non caer no delito de calumnias contra o honrado gremio das meretrices, as aldraxes contra lingua e a cultura galega son constantes. Xopau reflexiona sobre unha recente: a concesión do Otero Pedrayo a Fraga.

"Extra, extra!!!! As deputacións outórganlle a Fraga o galardón Otero Pedrayo. Como era de esperar o galardoado aproveita o discurso para dicir que espera que a vida lle dea uns meses máis para seguir defendendo a España. Manda carallo.

Otero Pedrayo: o que resisitiu firme nos anos duros da Guerra, o que perdeu o seu traballo de profesor e tivo que vender as súas terras para poder vivir no ostracismo a que o condenaron os fascistas, o que falou por primeira vez nun acto público en galego despois da Guerra e foi apoupado polos camisas azuis que querían rebentar o acto cantando o caraosol.

Otero Pedrayo: o que axudou e formou as xeracións máis novas de galeguistas nos anos 60 aínda que fosen marxistas e non lle importou porque eran nacionalistas ao fin, o símbolo da fidelidade, o home que máis recordou a Castelao nos anos nos que só mentar o seu nome te podía condenar, o que se entrevistou con el en Arxentina por dúas veces, o máis xeneroso e o que nunca aproveitou os premios que como galego recibiu para dicir que había que defender España. Descanse en paz."

Mentres de vez en cando salta algo de dignidade, como a renuncia de Agustín Fernández o premio "deses señores".

Tamén en Galizauberalles

Érase unha vez

Nos comentarios desta anotación Xopau falaba dun texto que nos manda hoxe:

  

" O relato de Margaret Atwood Érase unha vez verquido por min ao galego.

-Érase una vez unha nena pobre, tan fermosa como boa, que vivía coa súa pérfida madrastra nunha casa no monte.

-Monte? Iso do monte é historia, xa está ben, estou farta da movida do monte. Non é unha imaxe propia da nosa sociedade. Vamos con algo urbano, para variar.

-Érase unha nena pobre, tan fermosa como boa, que vivía coa súa pérfida madrastra nunha casa nas aforas.

-Iso está mellor, pero teño que cuestionar seriamente iso de pobre.

-Pero é que era pobre!

-O de pobre é relativo. Vivía nunha casa, non?

-Si

-Entón, socioeconómicamente falando, non era pobre.

-Pero o diñeiro non era seu! É máis, a historia conta que a pérfida madrastra facíalle vestir farrapos e durmir a carón da cheminea.

-Ondiah! Tiñán cheminé! Cando se é pobre, perdoa que che diga, non hai cheminé. Ven comigo ao parque, ás estacións de metro pola noite, ven onde dormen en caixas de cartón, e despois fálame de pobreza.

-Érase unha vez unha nena de clase media, tan fermosa como boa.

-Para aí un momento. Creo que podemos cortar o de fermosa, non? As mulleres de hoxe teñen que aturar abondos modelos físicos intimidantes, con todas esas barbis dos anuncios. Non podes facela…máis do diario.

-Érase unha vez unha nena con un lixeiro sobrepeso e dentes saltóns, que…

-Non ten graza rir dos defectos físicos. Ademais estás fomentando a anorexia.

-Non estaba rindo de ninguén! Estaba describindo.

-Salta a descrición. A descrición oprime. Pero podes dicir de que cor era.

-De que cor?

-Xa sabes. Negra, branca, vermella, morena, amárela. Esas son as opción. E, advírtorte, estou farta do branco. A cultura dominante tal, a cultura dominante tal outro.

-Non sei de que cor era.

-Pois será da túa, non?

-Pero si o conto non ten nada que ver comigo. É sobre unha nena.

-Todo ten que ver contigo.

-Empezo a pensar que ti non queres oir este conto.

-Anda, segue. Podes facela étnica. Ao mellor axuda.

-Érase unha vez unha nena de ascendencia indefinida, tan normaliña como boa, que vivía coa súa malvada …

-Outra cousa. Boa e malvada. Non cres que debes trascender eses epítetos puritanos, críticos e moralistas? Ao final, case todo é cuestión de condicionamento social, non?

-Érase unha vez unha nena, tan normaliña como ben socializada, que vivía coa súa madrastra, que non era unha persoa moi aberta nen cariñosa pois ela mesma fora maltratada na infancia.

-Mellor. Pero estou farta de imaxes femininas negativas! E as madrastras…sempre lles toca todo. Cambia a padrastro, anda. Ademais tería máis sentido, tendo en conta o mal comportamento que estás a piques de describir. E mete uns poucos látigos e cadeas. Xa se sabe como son eses homes de mediana idade, retortos, reprimidos.

-Eh, un momento! Eu son un home de mediana idade.

-Ti pérdete, que andas metendo os fociños!? NInguen che deu permiso para meter o zoco ou como queira que chames a esa cousa. Este é un asunto entre nosoutras. Segue.

-Érase unha vez unha nena.

-De que idade?

-Non sei. Era xove.

-Isto remata en voda, non?

-Ben, non quería estropear o final, pero…si.

-Entón podes ir tachando esa terminoloxía condescendente e paternalista. É unha muller, colega. Unha muller!

-Érase unha vez…

-Que é isto de érase e unha vez? Chegou xa de pasado morto. Cóntame algo actual. E ademais, érase onde?

-Onde? Pois…non sei, nun país lonxano.

-Por que?

-Por que que?

-Por que non aquí?

-                           "

Tamén en Galizauberalles

Petición de Axuda fronte a GB, e ciencia en galego.

Petición do colexio de Cuntis ante os ataques e mentiras de Galicia Bilingüe:

- Manifestedes a vosa solidariedade nos comentarios ao comunicado no blog
- Reenviádelle o enlace e a petición de apoio aos vosos contactos.

Unha aperta moi forte e moitas grazas, por aquí de momento estamo tranquilos.

http://www.blogoteca.com/nalinguadetodos/index.php?cod=90051

E ciencia en galego:

Prezados/as amigos/as,

A CGENDL convídavos a sumarvos dende os vosos centros á Xornada pola Ciencia en Galego, unha xornada que, en colaboración cos colectivos de docentes de matemáticas, ciencias e tecnoloxía e outras entidades, se dirixe dende o ensino a toda a sociedade co obxectivo de expresarmos que o galego é unha lingua adecuada para a transmisión do coñecemento científico e tecnolóxico e para divulgar experiencias científicas escolares pensadas e desenvolvidas en galego.

A xornada celebrarase o próximo xoves 4 de novembro e vós, o profesorado, xunto co voso alumnado, podedes participar organizando libremente unha actividade de divulgación adaptada á vosa realidade e aos diferentes niveis educativos. Trátase de transmitir ao alumnado e ao seu contorno os obxectivos da xornada cunha clase divulgativa que, segundo as posibilidades de cadaquén, pode desenvolverse na aula, no salón de actos ou no patio, e mesmo fóra do centro para quen poida cooordinarse con outros centros.

Atoparedes máis información na páxina www.coordinadoraendl.org/cienciaengalego, que se actualizará con información sobre o desenvolvemento da xornada, propostas de actividades, etc. Dende este web, xa podedes descargar e imprimir o cartel do evento (formato PDF e con espazo para inserir o logo do voso equipo e centro) e cubrir o formulario de participación, que permitirá compartir as vosas ideas con máis centros de toda Galicia.

Enviámosvos nos arquivos anexos unha descrición máis detallada da iniciativa e o cartel (formato imaxe).

Saúdos normalizadores

Consello Directivo

CGENDL

www.coordinadoraendl.org

correo@coordinadoraendl.org

Formularios para adherirse á CGENDL como equipos ou docentes colaboradores/as:

http://www.coordinadoraendl.org/entrada.php?paxina=arqweb/coordinadora/coorzonamem.php

 

 

 

Tamén en Galizauberalles

O Modelo Burela triunfa no altar

Bernardo manda isto sacado da Coz para que non todo sexan malas novas:

9/10/2010

A parella de bureleses formada por Zahara Peinó e Fernando Eijo casou onte segundo o ritual das vodas de antano e coa lingua e a música galega como actores destacados

A igrexa parroquial parroquial burelense acolleu onte unha voda feito seguindo os parámetros do Modelo Burela. A cerimonia foi un éxito rotundo e tanto a parella, formada polos burelenses Zahara Peinó e Fernando Eijo, como os convitados gozaron dun rito moi ben preparada e que se saíu dos parámetros habituais.

Os mozos foron ataviados cun traxe tradicional galego preparado especialmente para o casamento e, como é tradición, a noiva fixo esperar na igrexa un bo tempo ao seu prometido. Xunto a eles, tamén portaron esta vestimenta os padriños, os nenos das arras e moitos dos convidados, ademais dos músicos da Banda de Gaitas Dambara, á que pertence Zahara.

A intención da parella é que a voda foise moi participativa e abofé que o conseguiron, gracias tamén á participación do párroco Ramón Marful, que colaborou en que a cerimonia gañase en espontaneidade. Ata cinco persoas (o director da banda, amigos e familiares) leron durante a misa e os convidados pouco tardaron en romper a aplaudir estas intervencións, cargadas todas elas de emotividade.

Tanto na misa como no banquete, a música tradicional galega e a lingua do país tiveron un papel preponderante, xa que tanto os aspectos propiamente litúrxicos como aqueles outros que engloba un casamento foron recitados en galego.

No apartado musical sobresaíu unha composición interpretada a dúas voces de xeito maxistral por Guillermo e Elia, o arranxo do canon de Pachebel para gaita e O meu amor , unha peza tradicional da illa lusa de Madeira cantada a capela e que serviu de despedida.

Á saída da cerimonia, no adro do templo escenificouse unha regueifa bailada, a cargo de dous solistas.

Tamén en Galizauberalles

O Divino ferrete

Mércores: tocan avisos e anuncios. O de hoxe é peculiar porque me chegou de TRES fontes distintas:

""http://www.odivinoferrete.com/

O divino ferrete, un proxecto nado no seo de GalegoLab, quere ser o primeiro filme pornográfico feito en lingua galega en todas e cada unha das súas etapas.

Será distribuído en rede e de balde, terá unha licenza Creative Commons Recoñecemento-CompartirIgual 3.0 Xenérica e contará con dúas versións, unha de porno duro e outra de porno suave."

Por outro lado lembrar que este fin de semana é o primeiro congreso de Converxencia XXI e que a vindeira semana é o congreso sobre o reino suevo.

Tamén en Galizauberalles

Os medios de comunicación en galego

Os medios de comunicación en galego teñen os mesmos problemas que calquera outro medio, multiplicados polo reducido tamaño do seu publico obxectivo. Nun Estado no que a meirande parte da poboación recoñece prestar pouca atención a prensa escrita agás os titulares e os deportes, e aínda menos mercala: todos lemos os xornais no traballo ou no bar, os medios en galego téñeno cru. Ou canta xente mercaba A Nosa Terra? Canta estaba subscrita? Isto fai que os medios de comunicación na Galiza dependen dos cartos do erario público dun xeito ou doutro. Claro que o quid da cuestión non son os cartos públicos senón porque se lles asignan cartos de todos e para que. Nese senso o de Galiza ten delito: unha parte importante das axudas son para a promoción do galego. Que La Coz ingrese milleiros de euros pola promoción do galego mentres rebuzna contra el non ten ningún nome civilizado.

Por outro lado os medios en galego tamén teñen problemas propios: a escasa identificación do seu público obxectivo e a lea pola normativa.

No primeiro caso lembro unha columna de Jimenez Losantos onde louvaba o resto de medios da caverna por seren compañeiros de viaxe, non competidores. A idea era sinxela: retro alimentarse e facer sinerxia entre eles.

Nos medios galegos en galego a incapacidade de apoiar o outro froito do localismo e do filólogo/ideólogo oculto que todos parecemos levar dentro, manifestábase en roces constantes. Que manda carallo! que para catro que somos que mal nos levamos.

Relacionado co anterior esta o da normativa que fai unha parte do público lector lle negue o pan e o sal os medios da outra normativa.

E a suma de todo o anterior esta a problemática de todo xornalista en galego: eu para quen escribo? Neste caso resulta paradigmático a evolución de A Nosa Terra desde o 2007. Escollo ese ano porque foi cando comecei a lela de xeito habitual, se o que digo comezou antes non o sei. Nun intento de ser máis plural e chegar a un público máis amplo pasou de ser o referente do nacionalismo a ser unha publicación digna do rexionalismo cántabro. Unha cousa é procurar ser obxectivo, tentar chegar a mais xente e outra que Barreiro pontifique sobre as virtudes do PP tódolos números ou que Roberto "Mártir" Blanco pase dar leccións de liberdade e tolerancia de vez en cando. A alguén lle sorprende a caída de subscritores? Claro que falando cun coñecido informado sobre estes temas saíu unha hipótese nova:

A creación de Xornal de Galicia, en mans do mesmo dono que A Nosa Terra, foi mais custosa do esperado. Nun intento de sobrevivir reorientou a súa liña ideolóxica de próxima o nacionalismo a próxima o PSdG e como parte desa mudanza A Nosa Terra non podía vivir.

E por último e mais importante esta a cuestión do compromiso. A todos se nos enche a boca de lealdade inquebrantable o galego, sempre e cando isto non supoña ningún custo nin contratempo. Viuse na manifestación do 17 deste ano onde xa acudiu menos xente, e vese tamén nisto do que falo agora.

En fin difundo o comunicado de apoio os medios en galego:

"Un país é o que fala. Galicia é o Galego. Ninguén pode matar unha lingua. Pero é moi fácil deixala morrer de inanición e abandono. Todos somos responsables de que a nosa lingua reciba a xustiza que merece e as oportunidades que se lle negaron na historia. Que haxa medios en galego importa. Resulta imprescindible para que a nosa lingua viva e medre con futuro. Apoiar ós medios en galego é axudarnos a nós mesmos e o que somos. Resulta cínico e irreal esperar que anos de intervención do mercado a favor do castelán vaian corrixirse sos. Alguén ten que facelo e ten que facelo agora.

Ningunha administración pública deste país pode declararse allea ou ausente cando pechan un trás doutro os xa poucos medios que apostaban pola nosa lingua. Ningunha administración pública pode dicir, sen faltar á verdade, que fixo todo o que podía facer, ou que non hai recursos porque estamos en crise. Demandamos do goberno que poña a vontade política e os recursos que non dubida en poñer para axudar a outros sectores ou medios que non o precisan tanto. Demandamos das administracións públicas que tome a decisión de axudar ós medios en galego porque é xusto, porque o merecen e porque se lles debe.

Ningún lector ou espectador deste país pode tampouco declararse alleo ou ausente cando pechan un trás outro os medios que se fan na nosa lingua. Os únicos que realmente poden garantir o futuro de calquera medio son os lectores, as audiencias e os anunciantes. Algo falla nun país onde tanta xente se declara amante da súa lingua ou tantas empresas utilizan a galeguidade para posicionarse nos mercados, pero logo non hai nin lectores nin anunciantes para os medios que se fan en galego. A desaparición dos medios no noso idioma non é un problema nin unha responsabilidade da administración, é un problema e unha responsabilidade de todos.


Podedes asinar aqui: www.osmediosengalegoimportan.com"

E con isto remata a semana dos medios, a semana vindeira: O Estatut

Tamén en Galizuberalles

AO LONXE (OU O COMEZO DA GUERRA NORMATIVA)

Neste mes no que deberíamos celebrar a nosa lingua tódalas anotacións tiveron que ver mais ou menos con ela. O de celebrala e outro cantar tendo en conta que saíu o decretazo (para min o decretazo sempre será o do galego). Decreto que vai empregar a porta de atrás e as seccións bilingües para restarlle mais horas o galego das que di expresamente. (1,2) (Por certo xa que falamos de desfeitas, esta fin de semana comeza a emitir a televisión de La Coz)

Nesta situación reafírmome no xa dito nas dúas anotacións anteriores(que non ligo porque son literalmente as dúas anteriores a esta) sobre a necesidade de cambiar de estratexia. Entre as opcións existentes unha moi desexada por min é a fin da liorta normativa. Claro que para que remate primeiro hai que saber como comezou e sobre iso ilústranos Xopau na seguinte colaboración:

"AO LONXE : O COMEZO DO PROBLEMA NORMATIVO

 Atendo nesta colaboración a dúas cousas. Dunha banda a petición que Lannister hai tempo me fixo solicitándome unhas poucas reflexións sobre o principio da cuestión normativa; doutra botar unha man co blogue pois hai tempo que ando un chisco lacazán.

 Xa teño afirmado que detesto falar de lingua. A cousa empeora se se trata da normativa. Para min hai anos que é un debate fechado con sete pechos e do que non quero saber nada. Cando entrei na AGAL un dos seus socios de máis prestixio díxome que non o fixera se non quería rematar tolo… case acerta.

 Doutra parte a sociedade galega consciente (a única que a min me interesa) xa pechou o debate e moito máis despois da norma RAG do 2003 que, se ben non afonda moito no lusismo, si lle dá unha certa vitoria moral-simbólica. Isto non se pode falar cos reintegracionistas pero é así. O que non sei é se por sorte ou por desgraza.

A primeira norma foi redactada por Ricardo Carvalho Calero aló polo 80 e os que agora teñen 35 anos poden mirar como os seus libros de primeiro de EXB están en mínimos reintegracionistas. A norma non gustou aos sectores máis populistas nin españolistas (dígase Filgueira Valverde que ficou perplexo  co tema da acentuación portuguesa aínda que como bo filólogo el sabía que para un galego “Amalia” é unha palabra esdrúxula sempre). Esa xente  desconforme encontrou ámparo nos únicos que podían amparalos: AP e compañía aínda que para min non son nin nunca serán o mesmo pois uns aliñan nunha  parte do nacionalismo histórico e os outros non. Cómpre aquí recordar que o debate entre o achegamento ao portugués ou non, está nos alicerces mesmo do noso movemento (Murguía-Saco y Arce) e por moito que o reintegracionismo se esforce non é un debate entre patriotas e españolistas. Non o foi historicamente, non o é agora, pero dicindo a verdade si o foi no período dos 80.

 O españolismo axiu sen ningún tipo de apoio social nin cultural a partir do ano 80 e encargou ao ILG outra norma dun xeito raposeiro. No 82 deu un golpe de Estado Lingüístico que non se pode desligar como pretenden algúns sectores do golpe que  se daría contra a Lei de Normalización Lingüística e que lle impediu ao galego ter a categoría de DEBER. Por iso delira Ferrín cando pretende ver culturalismo no reintegracionismo pero ataca a García Sabell polo recurso de inconstitucionalidade. Ambas medidas foron tomadas xuntas formando parte dunha mesma estratexia de dialectalización-castelanización e decotamento do galego.

 A partir dese momento toda persoa boa e xenerosa (cando digo toda léase o 90%) organizouse arredor da AGAL. A xente nova dudará disto pero así foi durante todos os anos 80. Alí estaban desde Suso de Toro a Moncho Pena ( aquel que lle dixo a R: Carvalho Calero que pasarían por riba do seu cadáver antes de que el renunciase ao reintegracionismo), desde García Negro a Paco Rodríguez, desde Xavier Alcalá ata…

 O enorme pulo do reintegracionismo permitiu que se establecese un paralelismo entre nacionalismo e reintegracionismo pois coas excepcións de Ferrín e outra pouca xente isto foi así. Porén os tempos ían virar as cousas  por varios factores:

 a. Dun lado o fraguismo imporía unha represión lingüística enorme ao mesmo tempo que consolidaba unha serie de traballos e redes culturais en torno ao galego: oposicións, subvencións ás editoriais, cursiños de galego, publicación de libros, etc. Todos estas profesións e traballos esixían do candidato a adopción da normativa oficial. Non é de estrañar que fosen ficando os máis ideoloxizados que neste pais é un palabra que por desgraza rima con visionarios e loucura.

 b. Doutro lado foise incorporando xente de novas xeracións ao galego-consciente que non coñeceran o debate nas súas orixes e que non lle vían con claridade os cornos á normativa oficial pois fora nesa na que se criaran e educaran. A parella reintegracionista-nacionalista comezou pois a desfacerse.

 c. Os individuos que ficaron no reintegracionismo fóronse dividindo en dous grupos. Un no que estaban os que non podían abandonar polos anos invertidos nesa loita e outro, que ía recollendo a xente nova que aínda entraba, e que pensaba que a solución estaba en radicalizar o discurso. Aquí chega a última das grandes excisións da AGAL, aquela que se establece entre a xente de máximos e os que optan directamente polo portugués padrao. Estes últimos fanse coa voz potente do movemento asistindo a cantos congresos hai, rebentándolle a cabeza a toda canta xente collen por banda e adoptando unha postura misionaria-visionaria que os afasta das grandes masas de xente galego-falante-consciente. Evidentemente a teoría de Ferrín cúmprese, aínda que anos despois: puro culturalismo e desconexión social. Só ambientes da marxinalidade do independentismo poden asumir o discurso.

 Aquí é onde estamos. Un movemento coma tantos en Galiza que ten a razón moral pero que lle falta a razón social. Xa fora dito por xente ben máis lida e máis sabida: A Terra quere Pobo.

 Só me resta dicir que espero que isto non sexa lido polo reintegracionista de turno que nos veña rebentar o blogue. Xa chega con que Gil Hernández rebente Vieiros con caralladas visionarias todos os días. Esas que lle aplaude o 1,11111111111 por mil da sociedade galega.

 Ah……e Portugal? Durmindo o sono eterno fronte ao Atlántico, coma sempre nos últimos quiñentos anos."

Tamén en Galizauberalles

O decreto

Pois tras aprobalo sen redactalo, aquí esta o decreto: que é tal e como estaba 20100525_decreto_pluringuismo[1]. Para non repetirme remito o que dixen onte.

Tamén en Galizuberalles.

A cabeza fría

Neste momento en que todo vai segundo o previsto, aprobación do decretazo, conven manter a cabeza a fría. Moitas veces o noso peor inimigo somos nos mesmos. Algún podería sacar a colación o da inconstante alma céltica, non sei. Eu prefiro dicir que a maioría dos que militamos neste bando teñen a teima de negarse a ver a realidade. Como consecuencia diso emociónanse (17 de Maio) e deprímense (Decretazo) cunha facilidade sorprendente. De aí que insista en que é preciso manter a cabeza fría. O decretazo chegou como estaba previsto. Como estaba previsto o ruxerruxe da rúa é escaso. Obvio cando xa levamos un ano con algo e cando a crise asoma con forza o fuciño. Por iso non hai que botar as mans a cabeza nin pensar en queimarse o bonzo ( en todo caso se alguén se anima o do cinto de explosivos...)

O decretazo chegou e como dicía "onte" chega o momento de cambiar de estratexia. Non é hora de mais manifestacións nin folgas. Hai que gardalas para os seguintes pasos do programa popular: Lei de Normalización e Estatuto. Non, hai que empezar a falar unhos con outros. A facer cousas polo lingua e polo país na medida das nosas posibilidades en cada lugar no que estemos. A próxima hostia vai ser mais gorda. "El señor de las habichuelas" recuou no que non lle quedou mais remedio que recuar, non polo que  fixemos nos. E recuou para agruparse e gañar forzas cara o seguinte embite. Conta con que a crise e as municipais fagan abandonar o PSdG o noso lado e que caia como a froita podrida que é no seu. Debemos ser conscientes diso e meditar. Para a vindeira debemos estar todos xuntos e cunha soa voz. Non é tempo de desacougo. Por que o decretazo ou o informe do IGE, dixeron algo que non soubéramos xa?

Coma sempre o decretazo noutros medios:

http://xmeyre.blogaliza.org/2010/05/23/lvg-entrevista-a-un-idiota/
http://atrenza.blogaliza.org/2010/05/21/galego-lonxe-dos-cativos/
http://votoconbotas.trincheradigital.com/?p=6796
http://nosquedaportugal.blogspot.com/2010/05/paga-pena.html
http://www.terraetempo.com/artigo.php?artigo=422&seccion=5
http://seioque.com/index.php/main/extra-extra
http://www.xornal.com/artigo/2010/05/20/politica/xunta-aproba-decreto-do-plurilinguismo/2010052012273200283.html
http://bretemas.blogaliza.org/2010/05/20/aprobase-o-%C2%ABdecreto-de-feijoo%C2%BB-dia-triste-para-o-futuro-do-idioma/
http://www.vieiros.com/nova/79656/maquillaxe-inaceptabel-valoran-a-oposicion-e-os-colectivos-sociais
http://www.vieiros.com/nova/79647/o-goberno-aproba-o-decreto-de-linguas-e-elimina-a-prometida-consulta-as-familias

Tamén en Galizauberalles

Hai que...

O 17 , onte, pese a todo,  fixen un esforzo e o final estiven no Obradoiro. Poderíamos incidir no de sempre: a guerra de cifras, o aire festivo, que o decreto vai ir adiante si ou si. Porén eu vou cambiar un pouco o discurso.

Primeiro, respecto o acto en si. Levamos catro grandes manifestacións e todo sigue tendo un aspecto de improvisación de última hora que fai menos forte a nosa mensaxe. Sigue a fallar a megafonía. Carlos sigue a aturullarse de mais cos discursos e a prolongalos demasiado. A posta en escena falla. Hai un feixe de organizacións todas polo seu lado e coas súas bandeiras... E todos felices e contentos ata a próxima.
E xa postos: por que hai que cantar o himno co puño en alto?

Segundo: vai sendo hora de cambiar de estratexia. ( E os que escribiron, non digo onde, que todo o que defende isto é un traidor, dígolles que eu estiven o 17, 0 18 e o 17 en Compostela. O 21 non puiden ir porén fixen folga, así que créome lexitimado de sobra para aportar ideas) Hai que facelo xa. seguir a confiar so nas manifestacións esperando que cada unha sexa meirande ca anterior é un suicidio. Con unha soa que sexa inferior en número a anterior os "outros" van abrir unha fenda e tirar dela. Meditemos. O decreto vai saír. E o mundo non pode acabar aí. De feito comeza aí. As distintas organizacións deberían comezar a coordinarse para o post-decreto: asegurar que os pais que perdan as "eleccións" teñan polo menos asociacións culturais en galego cun programa amplo de actividades na nosa lingua para as horas de fóra do colexio. A rede de centros privados en galego é unha utopía que igual non chega nunca. Porén non hai que cruzarse de brazos: hai que poñerse a traballar e ofrecer alternativas aínda que sexa o nivel mais baixo.

Terceiro: o decreto esta redactado non para ser un remanso de paz senón un diktat. Como se vai combinar o dereito dos alumnos: a expresarse libremente no que queiran; coa obriga dos profesores de impartir unha determinada materia nunha lingua concreta? Pois facendo que o profesor se limite a poder falar no que queira. Fóra diso todo o que faga vai ser fiscalizado pola propia administración e polos bífidos. Ergo sería bo ir facendo acopio de cartos, avogados e ánimos para apoiar os que rematen denunciados ou acosados.En vez de seguir indo a Compostela ir a cada centro no que pretendan asoballarnos. 

Para rematar: as manifestacións son como as grandes batallas, e nos so poderemos gañar como as guerrillas.

 Tamén en Galizuberalles